Leczenie światłem wywodzi się sprzed 1400 lat p.n.e., gdy Hindusi stosowali wyciągi roślinne do smarowania zmian spowodowanych bielactwem, które następnie wystawiali na działanie słońca, co było formą prymitywnej ”fotochemioterapii”.

Przez setki lat wiele starożytnych kultur stosowało światło słoneczne jako ”helioterapię”, ale dopiero po odkryciu w 1801 r. ultrafioletowego widma światła słonecznego, zaczęto stopniowo i coraz bardziej systematycznie wykorzystywać światło słoneczne jako leczenie bakteriobójcze i zapobiegające krzywicy.
W 1893 r. Duńczyk, Niels Finsen, zaczął stosować skoncentrowane światło słoneczne uzyskane za pomocą soczewek optycznych do leczenia gruźlicy skóry. Później wprowadził ulepszenie w postaci wykorzystania światła elektrody węglowej.

Wskazaniem do leczenia były wówczas w Europie głównie: trądzik, łuszczyca, świąd, syfilis, trąd, pelagra oraz gruźlica, za co Finsen w 1903 r. dostał nagrodę Nobla. W ciągu następnego dziesięciolecia prymitywne światło elektrody węglowej zostało zastąpione bardziej skutecznym światłem lampy kwarcowej, a tym samym zostały stworzone podstawy nowoczesnej fototerapii.

Najnowszy znaczny przełom dokonał się w 1988 r., gdy skonstruowano wąskopasmową lampę fluorescencyjną UVB po tym, jak optymalną długość fali dla wyleczenia łuszczycy ustalono na 311 nm.

Wąskopasmowe UVB jest zoptymalizowane dla leczenia łuszczycy i należy wspomnieć, iż zwykłe lampy opalające UVA nie mają żadnego istotnego wpływu na łuszczycę.

Kuracja okazała się skuteczna w tak wielu przypadkach, iż wyparła dużą część bardziej złożonej terapii PUVA nie tylko w związku z łuszczycą, lecz także w wielu innych dolegliwościach skórnych.

Każdy zabieg obejmujący leczenie całego ciała w kabinie do naświetlań trwa zaledwie kilka minut. W przypadku konieczności leczenia rąk i stóp, do tego celu istnieją specjalne mniejsze lampy ręczne. Przy wąskim spektrum UV skóra wytrzymuje większe dawki promieniowania niż przy szerokim spektrum UVB, a przy tym z korzyścią terapeutyczną. Jednocześnie unika się bardziej drażniących i powodujących jedynie rumień promieni krótkich.

Wąskopasmowe UVB stało się z czasem najpowszechniejszą formą fototerapii wielu schorzeń leczonych promieniowaniem UVB.